Elif Nine ve Pamuk Kuzu
Bir zamanlar, yeşil tepelerin arasında kurulmuş küçük bir Anadolu köyünde, herkesin çok sevdiği Elif Nine yaşarmış. Elif Nine, bembeyaz saçları, güler yüzü ve tatlı sesiyle köyün en sevilen insanlarından biriymiş. Evinin önünde rengârenk çiçekler yetiştirir, komşularına yardım eder ve akşamları çocuklara birbirinden güzel masallar anlatırmış.
Elif Nine’nin en yakın dostu ise “Pamuk” adını verdiği küçük bir kuzuymuş. Pamuk’un yünleri kar gibi beyaz, gözleri ise zeytin gibi siyahmış. Elif Nine, onu daha minicik bir kuzuyken sahiplenmiş ve kendi torunu gibi büyütmüş.
Pamuk da Elif Nine’yi çok severmiş. Elif Nine bahçede çalışırken yanından hiç ayrılmaz, onun peşinde dolaşırmış. Köydeki çocuklar da Pamuk’la oynamaya bayılırmış.
Bir gün, köyü büyük bir kuraklık etkisi altına almış. Yağmurlar uzun zamandır yağmıyor, dereler yavaş yavaş kurumaya başlıyormuş. Köylüler, hayvanlarını sulamakta zorlanıyormuş.
Elif Nine, elindeki suyu dikkatli kullanıyor ve bahçesindeki çiçekleri bile az miktarda suluyormuş. Ama Pamuk için her zaman temiz su ayırıyormuş.
Bir sabah Pamuk ortalarda görünmemiş. Elif Nine, bastonuna dayanarak bahçeyi, kümese giden yolu ve köy meydanını aramış ama küçük kuzuyu bulamamış.
Köyün çocukları da Elif Nine’ye yardım etmeye başlamış.
— Merak etme Elif Nine, Pamuk’u birlikte bulacağız, demişler.
Saatler süren arayıştan sonra, uzaklardaki küçük bir tepenin arkasından ince bir meleme sesi duyulmuş. Pamuk, kuruyan çalılıkların arasında sıkışıp kalmış küçük bir tavşanı kurtarmaya çalışıyormuş.
Çocuklar tavşanı dikkatlice kurtarmış, Pamuk da sevinçle Elif Nine’nin yanına koşmuş. Elif Nine, Pamuk’u sevgiyle kucağına almış.
— Ben seni meraktan ne hale geldim, güzel kuzum, demiş.
Tam o sırada çocuklardan biri, çalılıkların hemen ilerisinde toprağın altından çıkan küçük bir su kaynağı fark etmiş.
— Burada su var! diye sevinçle bağırmış.
Köylüler hemen oraya gelmiş. Gerçekten de yıllardır unutulmuş küçük bir pınar yeniden ortaya çıkmış. Böylece hem hayvanlar hem de bahçeler için yeterli su sağlanmış.
Köy halkı, bu güzel haberi kutlamak için meydanda büyük bir şenlik düzenlemiş. Herkes Elif Nine’yi, çocukları ve sevimli Pamuk’u alkışlamış.
Elif Nine o akşam çocuklara şöyle demiş:
— İyilik yapan, sadece kendisine değil, başkalarına da umut olur. Küçücük bir kalp bile büyük güzelliklere vesile olabilir.
Pamuk ise sanki Elif Nine’nin sözlerini anlar gibi neşeyle meleyerek etrafta zıplamış. Çocuklar kahkahalarla gülmüş, yıldızlarla dolu gökyüzünün altında mutlu bir gece geçirmişler.
Ve o günden sonra köyde herkes, Elif Nine ile Pamuk Kuzu’nun dostluğunu sevgiyle anlatmaya devam etmiş.
Gökten üç elma düşmüş; biri masalı anlatana, biri dinleyene, biri de iyilik yapmayı seven çocukların başına düşmüş. 🍎🍎🍎
