Alaaddin’in Sihirli Lambası

Alaaddin’in Sihirli Lambası Masalı

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, altın renkli güneşin geniş çölleri aydınlattığı, baharat kokularının dar sokaklara yayıldığı büyük bir şehir varmış.

Bu şehirde Alaaddin adında genç bir çocuk annesiyle birlikte yaşarmış.

Alaaddin’in ailesinin fazla parası yokmuş. Küçük evlerinde sade bir hayat sürerlermiş. Alaaddin bazen çarşıdaki tüccarlara yardım eder, bazen yük taşır, bazen de annesinin yaptığı küçük el işlerini pazarda satarmış.

Fakat Alaaddin’in en büyük özelliği merakıymış.

Yeni yerler keşfetmekten, farklı insanlarla konuşmaktan ve daha önce görmediği şeyleri incelemekten büyük keyif alırmış.

Bir gün çarşıda dolaşırken uzun pelerinli yabancı bir adam yanına yaklaşmış.

“Sen Alaaddin misin?” diye sormuş.

Alaaddin şaşırmış.

“Evet. Ama siz kimsiniz?”

Adam gülümsemiş.

“Ben uzak ülkelerden gelen bir gezginim. Bana küçük bir konuda yardım edersen sana güzel bir ödül verebilirim.”

Alaaddin’in henüz bilmediği şey, bu teklifin onu hayatının en büyük macerasına götüreceğiydi.

Dağların Arasındaki Gizli Mağara

Yabancı adam Alaaddin’i şehrin dışındaki kayalık bölgeye götürmüş.

Uzun süre yürüdükten sonra büyük bir kayanın önünde durmuşlar.

Adam cebinden küçük bir taş çıkarmış ve yere koymuş.

Bazı gizemli sözler söylemiş.

Bir anda:

“Güüüm!”

Yer hafifçe sallanmış.

Kocaman kayanın ortasında gizli bir kapı açılmış.

Alaaddin şaşkınlıkla:

“Burada bir mağara mı var?”

Adam:

“Evet. İçeride çok değerli bir eşya bulunuyor.”

“Ne?”

“Eski bir yağ lambası.”

Alaaddin daha da şaşırmış.

“Bir lamba için mi buraya geldik?”

Adam ciddi bir şekilde:

“O sıradan bir lamba değil.”

Sonra Alaaddin’e küçük bir yüzük vermiş.

“Bunu parmağına tak. Seni bazı tehlikelerden korur.”

Hazinelerle Dolu Mağara

Alaaddin mağaraya girmiş.

Merdivenlerden aşağı indikçe çevresindeki duvarlar parlamaya başlamış.

Sonunda büyük bir salona ulaşmış.

Gördükleri karşısında gözlerine inanamamış.

Her yerde altınlar, değerli taşlar ve mücevherlerle dolu sandıklar varmış.

Yakutlar kırmızı ışıklar saçıyor, zümrütler yeşil yıldızlar gibi parlıyormuş.

Fakat yabancı adam ona:

“Hiçbirine dokunma! Yalnızca lambayı getir!” diye seslenmiş.

Alaaddin hazinelere dokunmadan ilerlemiş.

Sonunda taş bir masanın üzerinde eski, tozlu bir lamba görmüş.

“Bu kadar hazinenin arasında neden bu eski lambayı istiyor?”

Lambayı alıp geri dönmüş.

Mağaranın girişine ulaştığında yabancı adam elini uzatmış.

“Lambayı ver.”

Alaaddin:

“Önce beni buradan çıkarın.”

Adam öfkelenmiş.

“Önce lambayı!”

Alaaddin onun davranışlarından şüphelenmiş.

“Hayır. Önce çıkmama yardım edin.”

Yabancı adam sinirlenerek büyülü sözleri söylemiş.

Kapı aniden kapanmış.

Alaaddin mağarada mahsur kalmış.

Yüzüğün Sırrı

Alaaddin karanlıkta tek başına kalmış.

“Şimdi ne yapacağım?”

Çıkış yolunu ararken eli yanlışlıkla yabancının verdiği yüzüğe sürtünmüş.

Bir anda mağaranın içinde mavi bir ışık belirmiş.

Işığın arasından küçük bir Yüzük Cini çıkmış.

“Beni çağırdın!”

Alaaddin şaşkınlıktan neredeyse yere düşecekmiş.

“Sen de kimsin?”

“Ben bu yüzüğün ciniyim. Sana yardım edebilirim.”

“Beni eve götürebilir misin?”

Cin parmaklarını şıklatmış.

Bir anda Alaaddin kendisini evinin önünde bulmuş.

“Eve döndüm!”

Annesi onu görünce büyük bir sevinçle sarılmış.

Alaaddin başından geçenleri anlatmış.

Sonra cebindeki eski lambayı çıkarmış.

Lambadan Çıkan Cin

Annesi lambaya bakmış.

“Bunca şey bunun için mi oldu?”

“Sanırım.”

Lamba oldukça kirliymiş.

Annesi:

“Önce temizleyelim.”

Alaaddin bir bez alıp lambayı ovalamış.

Birden oda sarsılmış.

“Fuuuuş!”

Lambadan kocaman mavi bir duman yükselmiş.

Dumanın içinden dev gibi bir Cin ortaya çıkmış.

Alaaddin ile annesi şaşkınlıkla geriye çekilmişler.

Cin gülümsemiş.

“Merak etmeyin! Ben lambanın ciniyim.”

Alaaddin:

“Bize zarar vermeyeceksin, değil mi?”

“Elbette hayır. Lambayı elinde tutan kişiye yardım ederim.”

Alaaddin bir süre düşünmüş.

“Bize biraz yemek getirebilir misin?”

Cin parmaklarını şıklatmış.

Masanın üzerinde çeşit çeşit yemekler ortaya çıkmış.

Alaaddin hayretler içinde kalmış.

“Gerçekten sihirli!”

Alaaddin’in İlk Dilekleri

Alaaddin lambayı kullanarak hayatlarını biraz kolaylaştırmış.

Evlerinin çatısını tamir ettirmiş.

Annesine rahat bir oda hazırlatmış.

Yiyeceklerini çoğaltmış.

Fakat annesi onu uyarmış.

“Bu lambanın gücüne fazla güvenme.”

“Neden?”

“Çünkü kolay elde edilen şeylere alışmak, insanın kendi gücünü unutmasına neden olabilir.”

Alaaddin annesinin sözlerini aklında tutmuş.

Bu yüzden her istediğini Cin’den istememiş.

Çalışmaya devam etmiş.

Çarşıdaki insanlara yardım etmiş.

Okumayı, hesap yapmayı ve ticareti öğrenmiş.

Zamanla çevresindeki insanlar onun yalnızca şanslı değil, akıllı ve yardımsever biri olduğunu da fark etmişler.

Prenses Yasemin

Bir gün Alaaddin sarayın bahçesinde düzenlenen büyük bir şenliğe katılmış.

Orada Prenses Yasemin ile tanışmış.

Yasemin sarayın dışındaki hayatı merak eden, kitap okumayı ve halkla konuşmayı seven bir genç kızmış.

Alaaddin ona uzak mahalleleri, çarşıdaki esnafları ve sıradan insanların yaşamını anlatmış.

Yasemin:

“Bunların çoğunu saraydan göremiyorum,” demiş.

Alaaddin:

“Ben de sarayın içindeki hayatı bilmiyorum.”

İkisi uzun süre konuşmuşlar.

Zamanla iyi arkadaş olmuşlar.

Alaaddin, Yasemin’i etkilemek için Cin’den kendisini olduğundan farklı göstermesini istemeyi düşünmüş.

Fakat sonra annesinin sözlerini hatırlamış.

“Beni sevmesini istiyorsam gerçek hâlimi tanımalı.”

Bu yüzden ona sihirli lambadan bahsetmese de kim olduğu konusunda yalan söylememiş.

Büyücünün Dönüşü

Aylar geçmiş.

Alaaddin’i mağarada bırakan yabancı adam şehre geri dönmüş.

Aslında o güçlü bir büyücüymüş.

Lambanın hâlâ Alaaddin’de olduğunu öğrenmiş.

Bir gün Alaaddin evde yokken sokaklarda bağırmaya başlamış:

“Eski lambalarınızı verin, yerine yenisini alın!”

Alaaddin’in annesi sihirli lambanın değerini bilse de onun büyücü olduğunu bilmiyormuş.

Ancak lambayı vermek üzereyken Alaaddin’in daha önce söylediği bir şeyi hatırlamış:

“Bu lambayı tanımadığımız hiç kimseye vermeyelim.”

Kapıyı kapatmış.

Büyücü planının işe yaramadığını görünce öfkelenmiş.

Bu kez gece eve gizlice girmeye çalışmış.

Ama Yüzük Cini Alaaddin’i uyarmış.

“Lambayı arayan adam geri döndü.”

Büyücünün Son Oyunu

Alaaddin büyücünün karşısına çıkmış.

“Neden bu lambayı bu kadar istiyorsun?”

Büyücü:

“Çünkü o güç bana ait olmalı!”

Alaaddin:

“Güç neden yalnızca sana ait olsun?”

“Çünkü onu nasıl kullanacağımı biliyorum.”

Tam o sırada Lambanın Cini ortaya çıkmış.

Büyücü:

“Bana hizmet et!” diye bağırmış.

Cin başını sallamış.

“Lamba senin elinde değil.”

Büyücü lambayı almaya çalışmış.

Fakat Alaaddin onu uzak tutmuş.

Saray muhafızları da gelmiş.

Büyücü yakalanınca artık lambaya ulaşamayacağını anlamış.

Şehirden uzaklaştırılmış ve bir daha geri dönmemiş.

Alaaddin’in En Büyük Dileği

Yıllar geçmiş.

Alaaddin ile Yasemin birbirlerini daha iyi tanımış ve zamanla evlenmeye karar vermişler.

Düğün günü Cin:

“Bugün benden ne istersin?” diye sormuş.

Alaaddin düşünmüş.

Altın isteyebilirdi.

Büyük bir saray isteyebilirdi.

Dünyanın en değerli hazinelerini isteyebilirdi.

Ama bunların hiçbirini istememiş.

“Sen yıllardır lambanın içinde yaşıyorsun.”

Cin:

“Evet.”

“Peki hiç özgür olmak istedin mi?”

Cin şaşırmış.

“Bunu bana daha önce kimse sormadı.”

Alaaddin lambayı eline almış.

“Öyleyse dileğim şu: Artık hiçbir lambaya bağlı olmadan istediğin yere gidebil.”

Oda sessizleşmiş.

Lamba parlamaya başlamış.

Cin yavaşça küçülmüş ve insan boyutuna gelmiş.

Bileklerindeki altın halkalar kaybolmuş.

“Ben… özgürüm.”

Alaaddin gülümsemiş.

“Evet.”

Cin ona sarılmış.

“Bu, benden istenen en güzel dilekti.”

Sihirli Lamba Nereye Gitti?

Cin özgürlüğüne kavuşunca lamba sıradan bir yağ lambasına dönüşmüş.

Alaaddin onu atmamış.

Evinin en güzel köşesine koymuş.

Yıllar sonra çocukları:

“Baba, neden bu eski lambayı saklıyorsun?” diye sormuşlar.

Alaaddin gülümsemiş.

“Çünkü bana önemli bir şeyi hatırlatıyor.”

“Neyi?”

“İnsan bazen bütün isteklerini gerçekleştirecek bir sihre sahip olsa bile hangi dileği istememesi gerektiğini de bilmelidir.”

Alaaddin hayatı boyunca çalışmaya, öğrenmeye ve çevresindeki insanlara yardım etmeye devam etmiş.

Yasemin’le birlikte şehirde çocukların eğitim görebileceği büyük bir okul açmışlar.

Eski Lambanın Cini ise dünyayı gezmeye çıkmış.

Bazen Alaaddin’i ziyaret edermiş.

Ama artık bir emir üzerine değil, arkadaşını görmek istediği için gelirmiş.

Alaaddin de yıllar önce karşısına çıkan o eski lambayı düşündüğünde hep aynı şeyi hatırlarmış:

Gerçek zenginlik yalnızca sahip olduğumuz altınlarda ya da sihirli güçlerde değil; yaptığımız seçimlerde, kurduğumuz dostluklarda ve sahip olduklarımızı nasıl kullandığımızda saklıdır.

Gökten üç altın yıldız düşmüş. Biri sahip olduklarının değerini bilenlere, biri gücünü iyilik için kullananlara, biri de bu masalı sonuna kadar okuyan çocuklara gitmiş.

Masalın Verdiği Mesaj

Alaaddin’in Sihirli Lambası Masalı; dürüstlük, dostluk, sorumluluk ve sahip olduğumuz imkânları doğru kullanmanın önemini anlatır. Her istediğimize kolayca ulaşmak mutluluğu garanti etmez. Gerçek mutluluk bazen emek vermekte, paylaşmakta ve başkalarının özgürlüğüne değer vermekte bulunabilir.